Someday, I know for a fact that maybe I’d be just someone you met before. I’m not eliminating the possibility that maybe you’d just forget me and get on with your life. But as we are now, I want to cherish every moment very much. You just seem too good to be true that looking ahead seems like a ridiculous idea. I’d stop everything as it is now if only I could, you know. I think I like you that much.
Kung minsan, kahit gaano pa kahaba yung pasensiya mo, nakakapikon nalang rin talaga.
I think I am missing you a lot lately. It won’t even be an overstatement even if I add ‘more and more’ to it.
I am very much eager to see you just as you are eager to see me again, too. Again, hindi mo lang kasi alam. Promise talaga, soon alam kong lalakas din yung loob kong magpakita ulit sayo. Kasi eh, haha, kahit yung tipong isang tumbling nalang o isang kembot nalang, makikita na dapat kita, uurong pa ko. Wala eh, pinanganak akong kulang sa kapal ng mukha eh. Sorry na. :)
I don’t need a very complicated reason to be happy. You’re more than enough, you just don’t know.
Tahimik kasi siya. I despise guys who are so loud, talking like there’s literally no tomorrow. Sooooo….off.
Hindi ko alam kung anong mayroon tayo. Swear. Pero kahit ano pa to, masaya ko, you just don’t know how much. Komportable kasi ako sayo eh. It always felt like home whenever it’s you I’m talking to. Eto na naman ako eh, nasasanay na naman akong may taong andyan lagi para sakin. Natatakot tuloy ako. Baka kasi isang araw, iiwan mo rin ako, lalo dun pa sa point kung kailan hindi ko na naman kaya pag ako nalang ulit mag-isa.
Gusto kong maniwala sayo. Gustong-gusto ko. Pero, sa ngayon, parang di ko pa ata kayang ibigay yung tiwala ko ng buong-buo. Nakakatakot. Hindi ako assuming pero hindi rin ako manhid. Alam ko kung ano yung ibig mong sabihin pero eto na naman yung laro kong manhid-manhiran. May risk na sa isang iglap mawala lahat to, pero please, wag muna oh? Hintay lang. Just, not yet.
Hindi ko alam pero bakit ba pakiramdam ko, ibinabalik mo yung dating ako?
